X
تبلیغات
رایتل

خودنویس

... خودنویس یعنی دنیای واقعی فردا با بودن در مجاز امروز به شرط آنکه واقعی بمانی....

تو پیک خلوت رازی و دیده بر سر راهت
                       به مردمی نه بفرمان چنان بدان که تو دانی
                                          بگو که جان عزیزم ز دست رفت خدا را
                                                                ز لعل روح فزایش ببخش آنکه تو دانی
با خونسردی نگاهی کرد و گفت : فقط یک دلیل برای ادامه دادن از طرف من میتونی بیاری ؟!
خیلی وقت ها میشه که آدم ها باید برای ادامه دادن تمام بار و زندگیشون و بذارن کنار و فقط دنبال یه دلیل محکم برای ادامه دادن بگردن ! ایندفعه قصه ، قصه بازی و برد و باخت نبود اینبار ماجرای بودن و نبودن در بین بود! سوال راحتی بود اما جوابش بینهایت سخت ! نگاه سنگینی بهش کردم و گفتم : چرا من اینبار تو یه دلیل خوب برای ادامه دادن من بیار ! دفتر خاطراتم  و به آرامی ورق زد و گفت : بهترین و تنها دلیل ادامه دادن تو  منم ! دلیل از این محکمتر میخوای ! اما من چی !؟ فکر همه چی رو می تونستم بکنم الا این یکی رو ! نگاه سنگینم و از عرض چشماش دزدیدم و بلند اما مردد گفتم ......
                                                                                    بلبلی شیفته می گفت به گل
                                                                            که جمال تو چراغ چمن است
                                                                  گفت : امروز و زیبا و خوشم
                                                   رخ من شاهد هر انجمن است
                                      چون که فردا شد و پژمرده شدم
                      کیست آنکس که هواخواه من است
             به تن این پیرهن دلکش من
چو٬گه شام بیایی کفن است
صدام و صاف کردم و گفتم : اینکه کدوم منم و کدوم تو انتخابش و می سپارم به خودت ! اما به هر حال فرقی نمی کنه چون من دلیل محکمتر ای این ندارم که برات تعریف کنم ! برگشت و روبروی آیینه ایستاد و به خودش نگاهی کرد و گفت .......
حرف امروز چه گویی ٬ فرداست
        که تو را بر گل دیگر وطن است
             همه جا بوی خوش و روی نکوست 
                     همه جا سرو و گل و یاسمن است
                               عشق آن است که در دل گنجد
                                       سخن است آنکه همی بر دهن است
                                                          بهر معشوقه بمیرد عاشق
                                                                کار باید سخن است این سخن است
                                                                            می شناسم من حقیقت ز مجاز
                                                                                        چون تو بسیار در این نارونند
.... و ادامه داد حالا این که من کدوم هستم و تو کدام انتخابش با خودت ! خیلی دیگه سنگین حرف زد برای همین رفتم سر آینه و صورتش و برگردوندم و گفتم : میخوای بدونی من کدوم یک از مثالاتم ! نگاه آرامی کرد و گفت : کردم ؟! تو چشماش خیره شدم و گفتم : من همون صدایی هستم که باهاش می گفتی جدایی ناپذیر و ..... که حرفم و قطع کرد و گفت : پس من هم کلمات نگفته همون صدا هستم ........
               خیال تیغ تو با ما حدیث تشنه و آب است
                                              اسیر خویش گرفتی بکش چنان که تو دانی
نوشته شده در شنبه 28 شهریور 1383ساعت 07:52 ق.ظ توسط صدر | 20 نظر|