X
تبلیغات
رایتل

خودنویس

... خودنویس یعنی دنیای واقعی فردا با بودن در مجاز امروز به شرط آنکه واقعی بمانی....

یکی از عقل می لافد یکی طامات می بافد
                   بیا کاین داوری ها را به پیش داور اندازیم
                                    بهشت عدن اگر خواهی بیا با ما به میخانه
                                                       که از پای خدمت روزی به حوض کوثر اندازیم
درو بست و پرسید: میدونی چرا شمع کاری جز سوختن بلد نیست ؟!
همه آدم ها تواین دنیا زمانی که هنوز به انتها نرسیدن باید کارهایی رو انجام بدن که یه عمر ازش فرار میکردن فقط بخاطر اینکه نمی دونستن فقط برای انجام اون کار آمادگی دارن! نگاهی بهش کردم و گفتم : این همه سوال چرا این ؟ شمع سفید و زیبایی رو داد دستم و گفت : معنای خودش و داره. میدونی یا نه!؟ تا حالا بهش فکر نکرده بودم . همیشه می دیدم اما به ذهنم نرسیده بود چرا شمع فقط برای آب شدن ساخته شده؛ شمع و روشن کردم و گفتم : شاید بخاطر این که بالاخره یه چیزی باید معنای آب شدن در گرما رو به ماها یاد بده. نمی دونم ! ابروهاش و جمع کرد! غزل گفتم خودم فهمیدم! به شمع در حال آب شدن خیره شدم قطره قطره اشک ها رو هم دیگه جمع میشد اما نمی ریخت.دستم و بردم کنار شعله و گفتم...
                                                               چون شمع نیمه جان به هوای تو سوختم
                                                          با گریه  ساختم  و  به پای  تو سوختم
                                                    اشکی  که  ریختم  به یاد تو  ریختم
                                            عمری که سوختم برای  تو سوختم
                                  پروانه سوخت یک شب و آسوده جان او
                           من عمر  ها ز داغ  جفای  تو سوختم
                 دیشب  که یار   انجمن   افروز  غیر بود
          ای شمع تا سپیده به جای تو سوختم
    کوتاه  کن  حکایت  شب های غم ای دل
کز  برق آه  و  سوز  نوای تو سوختم
اشک هاش و پاک کردم و گفتم : فقط یه دلیل برای آب شدن شمع دارم . دلیلی که قبل از فهمیدن باید درکش کرد و اون هم این که .... که حرفم و قطع کرد و اومد طرف شمع نگاهی بهش کرد و با دستش باقیمونده قطرات اشک شمع و پاک کرد و خیلی آروم گفت :
هر شب  فزاید  تاب  و تب من 
       وای  از شب من وای از شب من 
                  یا من  رسانم   لب  بر لب او
                         یا   او  رساند   جان بر لب من
                              استاد عشقم بنشین و برخوان
                                    درس و نگاه محبت در مکتب من
                                            رسم  دورنگی  آیین ما نیست
                                                    یکرنگ  باشد  روز  و شب من
                                                         گفتم دل را  کامشب  چه خواهی ؟
                                                                 گفت  آنچه  خواهد نوشین لب  من
ادامه داد: میتونه بخاطر ..... که این بار حرفش و قطع کردم و گفتم : اون هم این که .... اگر شمع آب نشه ، تلاش پروانه دیگه مثال زدنی نخواهد بود! پس شمع آب میشه تا پروانه دورش بچرخه تا معنای بودن و خواستن و نرفتن برای همیشه در ذهن هامون نماد بشه! غیر از اینه؟! باانگشتاش شعله شمع و خاموش کرد و گفت : غیر از اینه! دود شعله خاموش شده مثل یه خط تیره بین نگاهمون خودنمایی کرد! پرسیدم : پس چیه ؟!‌ انگشتاش و باز کد و گفت : شمع آب میشه تا پروانه دورش بچرخه اما...اما در نهایت پروانه خودش و به شعله می سپاره تا نشون بده معنای آب شدن شمع رو فهمیده! اگر آب شدن شمع نماد استقامت و سوختنه ،به شعله دل سپردن پروانه نشانه عشق بی نهایت و سپاسگذاریه! غیر از اینه؟!‌
                شراب ارغوانی را گلاب اندر قدح ریزیم
                                                      نسیم عطر گردان را شکر در مجمر اندازیم
نوشته شده در یکشنبه 10 آبان 1383ساعت 12:07 ب.ظ توسط صدر | 24 نظر|