X
تبلیغات
رایتل

خودنویس

... خودنویس یعنی دنیای واقعی فردا با بودن در مجاز امروز به شرط آنکه واقعی بمانی....

من ترک عشق شاهد و ساغر نمی کنم
                    صد بار توبه کردم و دیگر نمی کنم
                                      باغ بهشت و سایه طوبی و قصر حور
                                                       با خاک کوی دوست برابر نمی کند
سلام کرد و بی مقدمه گفت : چه قصه ای رو تو هزار و یک شب می تونی تعریف کنی؟!
توای دنیا هر روز و هر ساعتش مثل هزار و یک شبه که هزار و یک داستان و تو خودش نگه میداره و برای هر ادمی یکیش و رو می کنه! تلخ یا شیرین! خندیدم و گفتم: بی خیال ! هزار و یک شب! ابروهاش و جمع کرد و گفت : آره ! خندم و جمع کردم و گفتم: فقط یه داستان! آروم گفت : آره! نفسم و رد و بدل کردم وگفتم : یه داستان قشنگ بلدم که هزار و یک قسمت داره! با تعجب گفت : چه داستانی! یه کم ناز کردم و گفتم : داستانی که به عدد روزهای خلق آدم قسمت براش نوشتن همون قسمتی که همه میگن...
وفاداری طریق عشق مردان است و عشاق
                چه نامردم  اگر زین راه ،خون آلود برگردم 
                          در آن شب توفانی که عالم زیر و رو شد 
                                  نهانی شبچراغ عشق را در سینه پروردم 
                                            بر آر ای بذرپنهانی سر از خواب زمستانی 
                                                       که از هر ذره ی دل، آفتابی بر تو  گستردم
ادامه دادم: شاید هم نه ! چون این قصه هزاران هزار و یک شب قابل تعریف کردنه! نگاهی کرد و گفت : قصه قشنگی می شه .ولی به شرطی که بتونی آخرش و تموم کنی و نگی ....
                                                     چه غم دارد ز خاموشی درون شعله پروردم
                                            که صد خورشید  آتش برده  از خاکستر سردم 
                                 به بادم دادی و شادی، بیا ای شب تماشا کن 
                        که دشت آسمان دریای آتش گشته از گردم
          شرار انگیز و توفانی ، هوایی در من افتاده ست 
که همچون حلقه آتش درین گرداب می گردم
و ادامه داد : شاید نیاز نباشه خیلی قصه ها رو تعریف کنی ! رفتم طرفش و گفتم: هر قصه ای یه متنی داره! هر متنی هم تا تعریف نشه آخرش معلوم نمی شه! وقتی هم که آخرش معلوم نشه چطوری می خوای بفهمی ارزش گوش کردن داشته یا نه !؟ پس باید گفت باید شنید بعد تصمیم گرفت . غیر از اینه! در یک بازی نابرابر آخر برد شدم! کلی به خودم بالیدم! عجب داستانی سر هم کردم! در حال فضایی بسر می بردم! اومد نزدیک تر و دستش و گذاشت رو قلبم و با صدای محکم ولی آروم گفت : همه حرف هایی که زدی درست و لی یه چیز یادت رفت! گفتم : چی مثلا؟!‌ دستش و برداشت و گفت : اسم قصه ات و فراموش کردی....!
                   هرگز نمی کند ز سر خود خبر مرا
                                                تا در میان میکده سر بر نمی کنم
نوشته شده در شنبه 7 آذر 1383ساعت 09:39 ق.ظ توسط صدر | 18 نظر|