X
تبلیغات
رایتل

خودنویس

... خودنویس یعنی دنیای واقعی فردا با بودن در مجاز امروز به شرط آنکه واقعی بمانی....

خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت 

                                   به قصد جان من زار ناتوان انداخت

                                                                   نبود نقش دو عالم که رنگ الفت بود

                                                                                                          زمانه طرح محبت نه این زمان انداخت

نگاهی به آسمان گرفته شهر کردم و گفتم:  ای کاش میشد جبران کرد.

خیلی وقت ها فاصله بین نگاه ها به حدی زیاد می شن که گویی ساعت ها راه بینشون هست . هر کاری هم که صورت میگیره تنها به نیت جبران بخشی از ناکامی هایی است که خیلی مواقع گاهانه آدم ها خودشون به خودشون تحمیل می کنن .روبروم ایستاد و با صدایی بلند و عصبانی گفت : چرا اشتباه تو رو من باید جبران کنم !اعتنایی نکردم و برگشتم .دوباره جلوم و گرفت و گفت : پرسیدم چرا من باید جبران کنم؟ نگاهی بهش کردم و گفتم .....

گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب 

                     گفت در دنبال دل ره گم کند مسکین غریب

                                         گفتمش مگذر زمانی گفت معذورم بدار

                                                         خانه پروردی چه تاب آرد غم چندین غریب

                                                                                 خفته بر سنجاب شاهی نازنینی را چه غم

                                                                                                      گر ز خار و خاره سازد بستر و بالین غریب

تا حالا با خودت فکر کردی چند بار تو زندگی این امکان برات پیش میاد که به جای من جبران اشتباه بکنی؟! تا حالا فکر کردی چند بار این فرصت رو پیدا می کنی تا بتونی ثابت کنی تو هم اهل جبران کردن به جای دیگران هستی ! شاید ٬ نمی دونم شاید تا حالا اصلا فکر نکردی! همیشه یادت باشه شاید غیر از این موقع هیچ زمان دیگه ای نتونی ارزش جبران کردن به جای دیگران و درک کنی ! نگاهی بهم  کرد و در حالی که خستگی رو می شد از چشماش خوند گفت ........

                                                                                          دیدی ای دل که غم عشق دگر بار چه کرد 

                                                                                     چون بشد دلبر و با یار وفادار چه کرد

                                                                 آه از آن نرگس جادو که چه بازی انگیخت

                                         آه از آن مست که با مردم هوشیار چه کرد

                      ساقیا جام میم دعه که نگارنده غیب 

نیست معلوم که در پرده اسرار چه کرد

چشماش و پاک کرد و گفت : فاصله بین من و تو به اندازه فاصله به اندازه تغییر کردن من به خاطر تو هستش !‌فکر نمی کردم یه روزی مجبور بشم به خاطر تو تغییر کنم اما نمونم به خاطر تو از خودم بگذرم . اما این و بدون به رخ کشیدن ناتوانی ها رسم جوانمردی نیست!

                                             جام می و خون دل هر یک به کسی دادند 
                                                                                        در دایره قسمت اوضاع چنین باشد

نوشته شده در پنج‌شنبه 3 آذر 1384ساعت 02:15 ب.ظ توسط صدر | 7 نظر|