X
تبلیغات
رایتل

خودنویس

... خودنویس یعنی دنیای واقعی فردا با بودن در مجاز امروز به شرط آنکه واقعی بمانی....

یاد باد آن صحبت شب ها که با زلف توام
                     بحث سر عشق و ذکر حلقه عشاق بود
                                  حسن مهرویان مجلس گر چه دل می برد و دین
                                                           بحث ما در لطف طبع و خوبی اخلاق بود

نگاهی به ساعت کرد و گفت : چرا هیچ وقت با خودت درباره من حرف نمی زنی؟!
همیشه آدم ها یا عادت دارن وقتی از همه جا می برن و هیچ کسی رو ندارن که باهاش حرف بزنن رو به خودشون میارن و با خودشون درباره همه چیز و همه کس حرف می زنن . نگاهی به عقربه های ساعت کردم و گفتم : شاید هنوز فرصت نکردم ! شاید هنوز این اجازه رو پیدا نکردم ! یا شاید هنوز ... که حرفم و قطع کرد و گفت :شایدم هنوز وقتش نشده !‌ نگاهی بهش کردم وگفتم : هر چیزی یه وقتی داری ! ‌که حرفم و دوباره قطع کرد و گفت : چرا همیشه وقت ها برای تو در آینده اند و به من که میرسن باید در حال معنا بشن به تو که میرسه مهم نیستن اما من ......

                                                                                                         اشکم ولی بپای عزیزان  چکیده ام 
                                                                                          خارم ولی به سایه  گل آرمیده ام 
                                                                      با یاد رنگ و بوی تو ای نو بهارعشق 
                                          همچون کوهی سر به گریبان کشیده ام 
                          چون خاک  در هوای  تو  از  پا افتاده ام 
   چون  اشک در قفای تو با سر دویده ام
سکوتی کردم و به گل های تو در توی فرش نگاهی انداختم و گفتم : قضاوتت عجولانه است ! چرا همیشه فکر می کنی حق با دیده ها و شنیده ها و تصورات تو هست و هیچ وقت مسائل رو از زاویه دید من ، از نگاه من و از تصور من نگاه نمی کنی ؟ چرا هیچ وقت شک هم نمی کنی که شاید دیده ها و تصوراتت اشتباه باشند . من همونی هم که ......

  من جلوه شباب ندیدم به عمرخویش               
                       از دیگران  حدیث  جوانی  شنیده ام 
                                  از جام  عافیت  می نابی  نخورده ام 
                                                 وز شاخ  آرزو گل عیشی  نچیده ام 
                                                                      دل  عاشق را  فلکم  رایگان  نداد 
                                                                                          این رشته را به نقد عاشقی خریده ام
ادامه دادم : شاید هم تو راست می گی !‌ شاید من اشتباه می کنم ! شاید نتونستم آینه تمام قد مناسبی برات باشم! اما این و بدون که .... گفت : نکنه این هم از شگردهات برای از بین بردن اثر نگاه من ! شاید هم این بار دوباره میخواهی تفره بری !‌شاید هم این بار میخواهی یک بار برای همیشه بری یا برم ! شاید هم ... نکنه شاید هم خیلی وقت که رفتی و بهم نگفتی ! شاید هم .... با عصبانیت رو کردم و به سمت در و بلند گفتم : شاید نمی تونم بهت فکر کنم چون تو خود منی و من هم عادت دارم همیشه به دیگران غیر از خودم فکر کنم . اگر دوست داری برای من دیگران باشی بگو ........

                 پیش از آن کاین سقف سبز و مینا برکشند
                                                                 منظر چشم مرا ابروی جانان طاق بود

نوشته شده در چهارشنبه 23 آذر 1384ساعت 06:01 ب.ظ توسط صدر | 24 نظر|